Nieuwsflits
maart 2015
Interview Marc van den Berge

Marc, je bent werkzaam als hardware project-engineer bij Istimewa Elektro, wil je in het kort iets over jezelf vertellen?

Ik ben Marc van den Berge, 50 jaar oud. Heel gelukkig getrouwd met Elly en heb drie kinderen: Ninke (24 jaar), Eelco (22 jaar) en Lisanne (19 jaar). En ik ben een techneut in hart en nieren.





Niet alleen op het gebied van elektra, want werktuigbouw/machinebouw en civiel vind ik ook heel interessant. Dat is voor de werkzaamheden die ik doe bij Istimewa Elektro best handig.

In december 1987 ben ik als tekenaar begonnen en ben in de loop van de tijd doorgegroeid. Als project-engineer is het mijn taak om wensen en richtlijnen van de klant, samen met andere disciplines zoals werktuigbouwkunde, te vertalen naar een ontwerp voor een elektrische besturingsinstallatie. Bij dat ontwerp moet je ook denken aan documenten als een voorontwerp, berekeningen, veiligheidsdocumenten en natuurlijk tekeningen. Zo’n ontwerp moet ook voldoen aan allerlei normen van met name de Europese richtlijnen. Daar komt het nodige bij kijken.

Wanneer het ontwerp in de praktijk is uitgevoerd ben ik vaak betrokken bij het testen en in bedrijf stellen. Dit heeft als groot voordeel dat theorie en praktijk elke keer weer samenkomen. Deze ervaringen uit de praktijk kunnen dan vervolgens weer worden meegenomen in een nieuw ontwerp. Juist die combinatie maakt dit werk leuk om te doen.

Wat heb je jezelf ten doel gesteld binnen deze functie?

Met name de uitdaging om balans te vinden tussen een degelijk ontwerp, wat goed uitvoerbaar is en ook nog eens voldoet aan de criteria van richtlijnen van de klant en de normen die ik zojuist noemde. Om dat te kunnen moet ik de techniek begrijpen, maar ook de achtergrond van eisen uit de normen. Met het klakkeloos toepassen van regeltjes red je het niet altijd. Daar moet ik me dus in verdiepen.

Heb je een leuke anekdote of grappig voorval dat je wilt vertellen? 

Daar zou ik er wel een paar van kunnen noemen. Ik zou bijvoorbeeld kunnen vertellen over het kantoor en het terrein aan de Frankrijkweg toen ik in 1987 binnen kwam. Waar we bureaus vandaan haalden. Of hoe we toen nog tekeningen maakten met een inktpen op calques (jawel, Autocad versie 0.0) op ons bureautje (nog geen tekentafel) met het vertrouwde bekertje koffie daarnaast… Dat ging wel eens fout. Maar misschien is het wel leuk om te weten waar mijn bijnaam vandaan komt. Lampje. Dat is eigenlijk niet zo ingewikkeld: iedereen die de Donald Duck wel eens heeft gelezen kent Willy Wortel met zijn knecht Lampje. Je zou denken dat Willy meer bij mijn vak past, maar die bijnaam was al weggegeven aan een ander collega waar ik in mijn beginjaren een project mee deed in Bruinisse. Ik was zijn assistent, dus lag Lampje eigenlijk voor de hand. De bijnaam voor mijn collega is overigens niet blijven hangen. Lampje is gek genoeg wat hardnekkiger.

Hoe zie je jouw rol binnen de ontwikkeling van Istimewa Elektro als organisatie?

Het overdragen van kennis en het borgen van de kwaliteit van het ontwerpproces, samen met de andere collega’s. Ik ben een teamplayer en ben me er bewust van dat we van elkaar kunnen leren, maar ook dat we elkaar nodig hebben. Kennis mag dan ook niet bij één persoon blijven.

Heb je nog tips voor klanten van Istimewa Elektro

Het is waarschijnlijk wel een open deur, maar ik geloof in de kracht van overleg op een gelijkwaardig niveau. Vaak zijn er meerdere wegen die naar Rome leiden, en daarom is het heel goed om verwachtingspatronen op elkaar af te stemmen. Daarnaast: het meest krachtige van ons bedrijf vind ik dat wij ontwerp, automatisering, uitvoering en onderhoud onder één dak hebben. We hebben geleerd (en leren nog steeds) van elkaar. Daar heeft de klant veel voordeel van.

Terug naar de nieuwsflits